«مردم میجنگند و آنها احتکار میکنند»؛ این تیتر روزنامهی کیهان در تابستان سال ۱۳۶۲ است. روزهایی که کشور درگیر جنگ با عراق بود و عدهای با احتکار، کمفروشی و اخلال در تأمین نیازهای روزانه مردم، تنها در پی سودجویی و انباشت سرمایه خود بودند.
یک گروه هکری با نام «تیم ترول» اعلام کرده است مرحله نخست یک عملیات سایبری را علیه سامانه پشتیبانی پیامرسان «ایتا» اجرا کرده است.
امیر سرتیپ محمدحسن نامی، دستیار ویژه وزیر کشور، گفت: ممکن است محدودیتهای اینترنت تا یک ماه آینده برطرف شود، البته این بسته به شرایط و گفتگوها دارد.
آپدیت بزرگ واتساپ، این پیامرسان را با زبان طراحی شیشهای سیستمعامل آیاواس (Liquid Glass) سازگار میکند.
رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به محدودیتهای دسترسی به اینترنت گفت: اساتید برای استفاده از امکانات موجود ناچارند بهصورت نوبتی و در صف از اینترنت استفاده کنند.
به گفته رئیس کمیسیون زیرساخت مراکز داده سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران، افت دسترسی و اختلال در فعالیتها، درآمد شرکتها را کاهش داده و تعدیل نیرو را به گزینهای ناگزیر تبدیل کرده است.
آنچه زمانی یک همکاری دوستانه برای نجات بشریت به نظر میرسید، اکنون به یکی از بزرگترین پروندههای حقوقی تاریخ سیلیکونولی تبدیل شده است.
سالهاست که با این موضوع دست و پنجه نرم می کنیم. همیشه این موضوع یکی از دغدغههای اصلی جامعه ما بوده و هست. اینکه تا چه زمانی ما با محدودیتهای اینترتی مواجه خواهیم بود؟ و تا کی باید تیغ تیز فیلترینگ پشت گردن ما باشد؟ آیا زمان آن نرسیده که در این خصوص به یک اجماع نظر برسیم؟ پذیرش کنترل اینترنت به خاطر مسائل امنیتی و حفظ چهارچوبهای اصلی بر پایه سیاستهای کلی هر کشوری امری اجتناب ناپذیر است. و به نوعی در تمام جوامع وجود دارد و رعایت می شود. منتها ایجاد محدودیت تا این اندازه که منجر به قطعی کامل اینترنت جهانی شده امریست که باید به جد مورد بررسی قرار بگیرد.