افزایش ۷۹ درصدی اهدای خون بانوان در دوره جنگ ۴۰ روزه

آشنایی با اتریوم به کاربران کمک می‌کند تفاوت میان ارز دیجیتال معمولی و شبکه بلاک چینی را بهتر بشناسند. در این مقاله، ساختار اتریوم، کاربردهای آن و نقش ETH در این اکوسیستم را بررسی می‌کنیم.

باتوجه به شریاط اقتصادی فعلی در کشور و دنیا، یکی از روش های مناسب ولی پرریسک برای کسب درآمد مناسب، ترید در بازارهای مالی است. حال باتوجه به آمار رسمی، میتوان گفت 90 درصد معامله گران در طولانی مدت به جای کسب سود، دچار ضرر می‌شوند. یکی از مهم‌ترین دلایل بروز این اتفاق عدم آموزش صحیح معامله گری و مدیریت سرمایه در بازار است. در اینجا به بررسی مسیر تبدیل شدن به یک معامله گر حرفه ای در دنیای کریپتو پرداخته‌ایم تا بتوانید از تجربیات اساتید وتریدرهای به نام این بازار درس گرفته و کمتر دچار اشتباه شوید.

بازارهای مالی در سال‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری به سرعت، دقت و دسترسی پایدار وابسته شده‌اند. تریدرها برای اجرای معاملات خود تنها به تحلیل درست نیاز ندارند؛ بلکه زیرساختی که بتواند در لحظه مناسب پاسخ‌گو باشد نیز نقش مهمی در عملکرد آن‌ها دارد. کوچک‌ترین اختلال در اتصال، کندی سیستم یا قطعی ناگهانی می‌تواند باعث از دست رفتن فرصت‌های معاملاتی شود.

انتخاب مدل معاملاتی یکی از اولین تصمیم‌های جدی در راه‌اندازی صرافی ارز دیجیتال است. این انتخاب هم ظاهر پنل خریدوفروش را تغییر می‌دهد و هم بر مدل درآمدی، سرمایه در گردش، تأمین نقدینگی و پیچیدگی عملیات اثر می‌گذارد.

بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران برای نخستین‌بار، روز چهارشنبه ۱۸ شهریورماه ۱۴۰۵، نسبت به عرضه و انتشار «اوراق سلف موازی استاندارد تمام سکه» از طریق بورس کالای ایران اقدام می‌کند.

۲۷ تنظیم‌گر برای یک بازار؛ آیا نظارت بیشتر لزوماً به معنای بازار امن‌تر است؟ بازار طلای آنلاین برای جلب اعتماد مردم به نظارت دقیق بر پشتوانه طلا، تفکیک دارایی مشتری، شفافیت معاملات و امکان تحویل نیاز دارد؛ اما تکثیر نهادهای ناظر می‌تواند از نقطه‌ای به بعد، خود به مانعی برای رقابت و نوآوری تبدیل شود. فعالان این بازار می‌گویند بیش از ۲۷ نهاد با فعالیت آنها سروکار دارند؛ عددی که البته فهرست رسمی و مستقلی برای تأیید آن منتشر نشده و باید آن را برآورد فعالان دانست. مسئله اما فراتر از این عدد است: وقتی یک کسب‌وکار برای دریافت مجوز، گزارش‌دهی و پاسخ‌گویی با چندین دستگاه و مقررات هم‌پوشان مواجه می‌شود، هزینه ورود افزایش می‌یابد و مزیت به سمت شرکت‌های بزرگ‌تر حرکت می‌کند. پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان میان حفاظت از دارایی مردم و حفظ رقابت تعادل برقرار کرد؛ به‌گونه‌ای که تنظیم‌گری، به جای کنترل مدل کسب‌وکار، بر کنترل ریسک‌های واقعی متمرکز شود.